29/8/15

Λόγος & Αντίλογος




Αξιότιμε κύριε διευθυντά

Το παρακάτω κείμενο σας το στέλνω για δημοσίευση μια που ο εκλεκτός συνεργάτης σας κ. Νικηφορίδης συνεχώς αλιεύει λανθασμένες χρήσεις λέξεων και εκφράσεων στη νεοελληνική μας γλώσσα.

Πολλές φορές συναντώ λανθασμένες μεταφορές ιατρικών όρων από την αγγλική γλώσσα στην ελληνική τόσο στον γραπτό λόγο όσο και στον προφορικό. Παραθέτω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

ΛΑΖΑΡΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΙΔΗ: Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

14/9/2012, εφημερίδα: Το νομοσχέδιο πάει Βουλή(!). Οι δημοσιογράφοι συχνά, για εντυπωσιασμό ίσως, χρησιμοποιούν φράσεις λαϊκίστικες. (Έτσι συμβάλλουν στην καλή χρήση της γλώσσας μας και στον πλουτισμό της;). Πάει Βουλή! Πάει η κατσίκα βοσκή! Στο Στ’ εδάφιο της στήλης μας σχολιάζεται αυτή η προχειρότητα στη διατύπωση. Πηγαίνει στην Βουλή. Και επειδή το νομοσχέδιο δεν έχει… πόδια, παραπέμπεται, εισάγεται το νομοσχέδιο στην Βουλή.

Σχολιασμοί του αντιπεριφερειάρχη Καστοριάς κ. Σ. Αδαμόπουλου

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
Γραφείο Αντιπεριφερειάρχη

Με ειλικρινά μεγάλο ενδιαφέρον άκουσα την συνέντευξη της κ. Ζεμπιλιάδου. Η προσφιλής για ορισμένους τακτική του αποπροσανατολισμού χάριν εντυπώσεων, έκανε και πάλι την εμφάνισή της. Αναλώνεται η κ. Ζεμπιλιάδου στον αν έγινε ή όχι παράτυπα η ματαίωση των διαγωνισμών, αλλά όχι στο αν έπρεπε να γίνει η ματαίωση! Δεν την ενδιαφέρει την κ. Ζεμπιλιάδου αν οι όροι των διαγωνισμών είχαν ασάφειες και αοριστίες. Δεν την ενδιαφέρει αν οι αρχές του ανταγωνισμού παραβιάζονταν.

28/8/15

ΑΝΔΡΕΑ ΒΙΤΟΥΛΑ: Φιλοκαλώντας τὴν ἱεροπραξία τοῦ ἄλλου


ΟΔΟΣ  9.4.2015 | 783

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από την παρουσίαση του βιβλίου του Ισίδωρου Ζουργού «Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο» (εκδόσεις Πατάκη), εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε παρουσία του συγγραφέα στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Άργους Ορεστικού στις 7 Μαρτίου 2015.



Μιὰ κριτικὴ ματιὰ στὸ βιβλίο τοῦ Ἰσίδωρου Ζουργοῦ «Σκηνὲς ἀπὸ τὸν βίο τοῦ Ματίας Ἀλμοσίνο»


Ὅποιος ἀπὸ τοὺς παρισταμένους δὲν ἀνέβηκε στὴ λογοτεχνικὴ ἄμαξα τοῦ συγγραφέα καὶ δὲν ἔγινε γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα συνταξιδιώτης τοῦ ἰατροῦ Ματίας Ἀλμοσίνο, μπορεῖ νὰ θεωρήσει τὰ λόγια μου ἴσως ὑπερφίαλο ἐνθουσιασμό. Ὅποιος ὅμως εἶχε τὴν εὐτυχία νὰ ἀκολουθήσει τὸν ἥρωα, μὲ πλοηγὸ τὴ συναρπαστικὴ πλοκὴ καὶ τὸ κομψὸ γλωσσικὸ ἔνδυμα ποὺ φιλοτέχνησε ὁ συγγραφέας, θὰ καταλάβει ὅτι τὰ λόγια μου ἀποδεικνύονται πολὺ φτωχὰ γιὰ νὰ περιγράψουν τὴ λογοτεχνικὴ συμφωνία τοῦ μαέστρου Ζουργοῦ. Μὲ ἑδραία ἐπίγνωση γι’ αὐτὰ ποὺ λέω, καταθέτω ὅτι ὁ πνευματικὸς πατέρας τοῦ γιατροῦ ἥρωα μὲ θεράπευσε ὡς ἀναγνώστη. Μοῦ χάρισε διεισδυτικότερα μάτια, αἰσθαντικότερη ὄσφρηση καὶ κυρίως ἀπαιτητικότερη ἀφή. Μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀνάγνωσης μπορῶ πιὰ νὰ δῶ, νὰ μυρίσω καὶ ἰδιαιτέρως νὰ ψηλαφήσω ἐλεγκτικότερα τὸ μυστήριο τῆς ὕπαρξης.

Ὅπως ἴσως θὰ καταλάβατε δὲν πρόκειται νὰ σπαταλήσω τὸ χρόνο σας ἀφηγούμενος συνοπτικὰ τὸν βίο τοῦ Ματίας Ἀλμοσίνο, οὔτε καὶ θὰ ἀναφερθῶ σὲ κομβικὰ περιστατικά του. Κι αὐτὸ γιατὶ μὲ βρίσκει ἀπολύτως σύμφωνο ἡ θέση τοῦ συγγραφέα ὅτι ὁ ἴδιος σκηνοθέτησε μιὰ ταινία, τῆς ὁποίας τὸ καρούλι περιμένει τὸ ξετύλιγμά του ἀπὸ τὴν ἰδιοπροσωπία τοῦ κάθε ἀναγνώστη. Ἡ ἁπλὴ ἀναπαραγωγὴ τοῦ περιεχομένου τῆς ἱστορίας βιάζει τὸ ἀνεπανάληπτο προσωπικὸ αἰσθητήριο, ποὺ τόσο ἐμπιστεύεται ὁ συγγραφέας. Αὐτὸς ποὺ θὰ καταδυθεῖ στὰ καθάρια ὕδατα τῆς πένας τοῦ Ζουργοῦ θὰ ἀντικρύσει ἀπὸ τὶς πρῶτες κιόλας σελίδες τὴν ἱερότητα μὲ τὴν ὁποία ὑφαίνεται τὸ κάθε πρόσωπο τοῦ ἔργου καὶ τὴν ἑτερότητα ποὺ αὐτὸ κομίζει στὸ θέατρο τῆς ζωῆς.

27/8/15

ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΛΙΟΥΖΑ: Κατάργηση του «Καλλικράτη»




Γιατί ο Σύριζα πρέπει να ανοίξει το θέμα άμεσα


H υπάρχουσα «φερόμενη» ως αυτοδιοίκηση ειδικότερα στην ύπαιθρο (στα αστικά κέντρα ισχύουν τα ίδια αλλά άλλοι αναφέρονται) έχει ήδη καταρρεύσει!
- Έχει χαθεί η συνοχή, η εγγύτητα, οι όποιες δυνατότητες παρέμβασης και έχουμε σχεδόν απόλυτη αποξένωση των πολιτών από δρώμενα που αφορούν την αυτοδιοίκηση. 
- Έχουμε την θεσμική εξαφάνιση των πρώην μικρών Δήμων και πλήρη αφανισμό των Τοπικών κοινοτήτων και μια παρακμιακή εικόνα εγκατάλειψης είναι καθολικά επικυρίαρχη.
- Η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και εξουσίας από τα «κάτω» προς τα «επάνω» ακύρωσε κάθε προσπάθεια άσκησης της συμμετοχικής, καθημερινής δημοκρατίας.
- Η Αυτοδιοίκηση που από το 1912 (Ελευθέριος Βενιζέλος) λειτούργησε ως κοινωνία προσώπων έχει ήδη καταστραφεί και έγινε στην πράξη ετεροδιοίκηση.

26/8/15

ΟΔΟΣ: «Η πόλη είναι βομβαρδισμένη»


ΟΔΟΣ 2.4.2015 | 782

Η πρόσφατη δημόσια παραδοχή του δημάρχου Καστοριάς κ. Ανέστη Αγγελή ότι η Καστοριά είναι, ή μοιάζει τέλος πάντων σε μια βομβαρδισμένη πόλη, συνιστά ένα δράμα και ταυτόχρονα μια βάση. Ένα έναυσμα αφού η ειλικρίνεια θα μπορούσε να αποτελέσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία.

Μια αφορμή, όχι αποκλειστικά για την καταγραφή πολιτικών ευθυνών σε προκατόχους δημάρχους ως την προηγούμενη δημοτική αρχή του κ. Εμμανουήλ Χατζησυμεωνίδη, αρχής γενομένης από την τρίτη θητεία του κ. Δημητρίου Παπουλίδη. Ο οποίος ωστόσο είναι ο μοναδικός τέως δήμαρχος που άντεχε να αρκείται σε όσα είχαν γίνει μέχρι τότε από τον ίδιο, αλλά και τον προκάτοχό του κ. Ανδρέα Οικονομίδη. Με την διαφορά ότι η αντοχή των υποδομών που είχαν παραδοθεί, είναι ολοφάνερο ότι εξαντλούνται πλέον.

Έτσι η συζήτηση οφείλει να περιστραφεί γύρω από το δέον γενέσθαι σε μια βομβαρδισμένη πόλη. Διότι η Καστοριά, όσο και αν αρνούνται τις ευθύνες τους οι προκάτοχοι, οι οποίοι παρουσιάζουν και επικαλούνται στοιχεία «επιτυχίας» λογιστικής ή προγραμματικής τάξης και οικοκυρικής, είναι πράγματι περίπου βομβαρδισμένη. Η ΟΔΟΣ, με τον ίδιο ή άλλο ταυτόσημο όρο περιγράφει την ίδια κατάσταση εδώ και αρκετά χρόνια, σε ώτα μη ακουόντων. Και σε εθελοτυφλούντες.

Ωστόσο, σαν παλαίμαχος του πολιτικού προσκηνίου, ο κ. Ανέστης Αγγελής θα γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, ότι οι διαπιστώσεις και οι περιγραφές, τα επιφωνήματα δυσαρέσκειας και οι εκπλήξεις, δεν υποκαθιστούν τις πράξεις. Καθώς ύστερα από την τρέχουσα θητεία, δεν φαίνεται να διεκδικεί το 2019 μια επανεκλογή του, και συνεπώς οι ενέργειές του δεν διακατέχονται από άγχη μικροπολιτικής σκοπιμότητας, ο ίδιος μπορεί, και αν δεν μπορεί, οφείλει να προσπαθήσει να κάνει την διαφορά. 

Να συμπεριφερθεί σαν δήμαρχος μιας βομβαρδισμένης πόλης μετά από εκεχειρία. Και τι θα έκανε ένας δήμαρχος μιας τέτοιας πόλης; 

25/8/15

Λόγος & Αντίλογος




Κύριε διευθυντά,

Κατά καιρούς και μάλλον πολύ συχνά αναφέρονται πολιτικοί και δημοσιογράφοι στην ανάγκη σχεδίου εθνικής δράσεως. Πότε "θέλομεν ίδει" πραγματοποιούμενο ένα τέτοιο εθνωφελές σχέδιο; Οι προτείνοντες φαίνεται ότι διακατέχονται από την αγωνία και τον πατριωτισμό για μια τέτοια εθνοσωτήρια ενέργεια και δράση (χωρίς να σημαίνει τούτο καθόλου ότι και άλλοι δεν είναι πατριώται).

Λόγος & Αντίλογος

Αγαπητή Βασιλική (Μπέσση),

Με την τελευταία γραφή σου στην ΟΔΟ, προκάλεσες σε δύο σημεία τους αναγνώστες, σχετικά με την έννοια «μοναδικότητα/ανωμαλία», η οποία δημιούργησε φόρτιση. Επικαλεσθήκατε διάφορα παραδείγματα με ερωταπαντήσεις , οι οποίες αποδεικνύουν όπως λέτε, το μέγεθος του προβληματισμού σας.

Σ’ αυτήν λοιπόν την επίκλησή σου, παίρνουμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε, όχι σε επιστημονικό επίπεδο, αλλά απλά, με όση κατανόηση αποκτήσαμε από την γραφή σου, και αφού σκεφθήκαμε κάποια πράγματα, σου απαντάμε με τα πιο κάτω:

Πρώτα θα σου θυμίσω κάποια προσωπικά, όσο θυμάμαι, πριν από 50 χρόνια, όπου σ’ έβλεπα ως μαθήτρια γυμνασίου, δυστυχώς έκτοτε δεν συναντηθήκαμε ποτέ. Η φύση σου χάρισε πράγματι σωματικά κάλλη, μια σιλουέτα ζηλευτή, λυγερή, υψηλή και ευθυτενής κορμοστασιά, με αέρα, χρώμα απαλό μελαχρινό, πνευματικά ισορροπημένη, ικανή μαθήτρια. Ω του πράγματος, η επαγγελματική σου επιτυχία. Ας μείνουμε σ’ αυτά.

24/8/15

ΑΝΑΣΤΑΣΗ Κ. ΠΗΧΙΩΝ: Αυτονόητα και δεδομένα


ΟΔΟΣ 2.4.2015 | 782

Οἱ λέξεις αὐτονόητο καί δεδομένο, σύμφωνα μέ τό Μέγα Λεξικόν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης τοῦ Δ. Δημητράκου καί τοῦ Λεξικοῦ τῆς Νέας Ἑλληνικῆς Γλώσσας τοῦ Γ. Μπαμπινιώτη, σημαίνουν τό μέν αὐτονόητο = αὐτό πού εἶναι ἀπό μόνο του κατανοητό, πού γίινεται καί εἶναι ἀντιληπτό καί κατανοητό χωρίς νά χρειάζονται ἐπεξηγήσεις, αὐτό πού ἐννοεῖται, τό δἐ δεδομένο = τό ἀδιαμφισβήτητο στοιχεῖο πού λειτουργεῖ ὡς βάση γιά περαιτέρω σκέψεις ἤ ἐνέργειες, γιά τό ὁποῖο δέν χωράει συζήτηση, εἶναι αὐτό πού ὑπάρχει καί δέν μπορεῖ νά ἀγνοηθεῖ νά ἀμφισβητηθεῖ, κάτι τό σίγουρο, τό βέβαιο. Τό ἀντίθετο τοῦ αὐτονόητου εἶναι τό ἀδιανόητο = αὐτό πού δέν κατανοεῖται, πού εἶναι ἀδύνατο νά τό συλλάβει ὁ νοῦς, ἡ λογική, αὐτό πού δέν δικαιολογεῖται, δέν μπορεῖ νά γίνει ἀποδεκτό, τό ἀσύλληπτο, τό ἀπαράδεκτο.

Σήμερα, δυστυχῶς, πολλές λέξεις ἔχουν χάσει τήν κύρια καί ἀρχική τους ἔννοια, γιά πολλούς καί διάφορους λόγους, καί ἔχουν ἐπαληθευθεῖ τά προφητικά λόγια τοῦ George Orwell στό περίφημο βιβλίο του ¨1984¨ ὄπου γράφει χαρακτηριστικά «γιά τήν πλήρη ἀλλοίωση τῆς γλώσσας, μέ τήν ἔννοια ὅτι οἱ λέξεις δέν ἔχουν πιἀ τήν ἀρχική κυριολεκτική σημασία τους καί καταλήγουν μάλιστα νἀ σημαίνουν κάτι τό ἐντελῶς διαφορετικό».

Η ἑλληνική γλῶσσα εἶναι «ἐννοιολογική» γλῶσσα καί διακρίνεται ἀπό τις ὑπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες γιατί τό σημαίνον (ἡ λέξη) ἔχει πρωτογενῆ σχέση μέ τό σημαινόμενο (τήν ἔννοια) τοῦ πράγματος ἤ τῆς ἰδέας. Περιγράφει τό εἶναι τοῦ πράγματος.

23/8/15

ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Μιλώντας στους γονείς για τις αξίες, που είναι διαχρονικές και αιώνιες…




Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από τη συνάντηση με τους γονείς του 3ου δημοτικού σχολείου Καστοριάς στις 21 Μαρτίου 2015.

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε: «Γιε μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας»
Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.
Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: «Ποιος λύκος νικάει;»
Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά… «Αυτός που ταΐζεις.»
Ινδιάνικος μύθος της φυλής Τσερόκι


ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, καλησπέρα σας. Με αληθινή έκπληξη δέχτηκα την πρόταση του νέου Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων του 3ου Δημοτικού Σχολείου της Καστοριάς, ενός από τα ιστορικά σχολεία της πόλης. Με έκπληξη αρχικά για το πρωτότυπο θέμα που μου ζητήθηκε να διαπραγματευτώ, την οποία όμως γρήγορα διαδέχτηκαν δύο άλλα συναισθήματα, η μεγάλη συγκίνηση και η ιδιαίτερη τιμή, καθώς η συγκεκριμένη πρόταση έχει τελείως άλλες προϋποθέσεις και ξεφεύγει από τα όποια θεωρητικά πλαίσια μέσα στα οποία μπορεί να κινηθεί ο ομιλητής για όλα τα άλλα θέματα.

ΟΔΟΣ: Απονεμήθηκαν τα βραβεία του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2015




Την περασμένη Πέμπτη 2 Απριλίου 2015, στο  Ινστιτούτο Θερβάντες στην Αθήνα, από το ελληνικό τμήμα ΙΒΒΥ - Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, ανακοινώθηκαν τα ετήσια βραβεία του σε φυσικά πρόσωπα και φορείς. Πιο συγκεκριμένα τις διακρίσεις διεκδίκησαν υποψήφιοι που με τη δράση τους προωθούν τη φιλαναγνωσία.  Απονεμήθηκαν ακόμη και τα βραβεία για τη συγγραφή και εικονογράφηση λογοτεχνικών βιβλίων για παιδιά και νέους, έκδοσης 2014. Τα βραβεία απονέμονται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, ημερομηνία γέννησης του  Δανού λογοτέχνη και συγγραφέα παραμυθιών, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου).
Επίσης, βραβεύτηκαν εκπαιδευτικοί από όλη την Ελλάδα για τη δράση τους και την προσφορά τους στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας

Για την Καστοριά, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον έγκειται στο γεγονός ότι φέτος, μετά από τεκμηριωμένη πρόταση της σχολικής συμβούλου κ. Αλίκης Καζταρίδου,  το Βραβείο «Κ.Π. Δεμερτζή - στον Έλληνα Δάσκαλο», που δίδεται κάθε χρόνο σε εν ενεργεία εκπαιδευτικό πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που δείχνει έμπρακτα και αποτελεσματικά το ενδιαφέρον του για τη φιλαναγνωσία και την παιδική λογοτεχνία, απονεμήθηκε στην κ. Σόνια Ευθυμιάδου-Παπασταύρου, δασκάλα στο δημοτικό σχολείο Μαυροχωρίου Καστοριάς και στενή συνεργάτιδα της ΟΔΟΥ.

22/8/15

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΣΕΜΑΝΗ: Ταξίδι αστραπή στην Ήπειρο


ΟΔΟΣ 9.4.2015 | 783
Η Eλληνική ενδοχώρα δεν είναι και πολύ μεγάλη. Kάνεις 1000-1200 χιλιόμετρα και την τελειώνεις. Oι νέοι δρόμοι βοηθούν. Έτσι, αν ξεκινήσει κανείς από την Aθήνα ένα πρωί φτάνει άνετα στα Γιάννενα 500-600 χιλιόμετρα πιο μακρυά την ίδια μέρα. Παρά τις αντιξοότητες των ημι-εθνικών οδών που σε πάνε στην Πάτρα και μετά στην Ήπειρο. Kάποτε θα τελειώσουν κι αυτές. Aν στο ταξίδι αυτό τυχαίνει να... βρέχει, ακόμα καλύτερα. Yπάρχει ελπίδα το πολύ νερό να ξεπλύνει τη συνείδησή σου. Γι’ αυτό που βλέπεις. Mια Eλλάδα ημι-κατεστραμμένη πολεοδομικά, φτωχή, αναρχοειδή στα πάντα. Από το οδήγημα των αυτοκινήτων, στην καλλιέργεια των αγρών και τον θάνατο κάθε αστικού ονείρου για τη δημιουργία χωριών και πόλεων κάποιου επιπέδου! Aυτό είναι δυστυχώς που βλέπεις μια χειμωνιάτικη μέρα καθ’ οδόν από την Aθήνα προς την Ήπειρο. H άνοιξη ευτυχώς θα έρθει έστω και αργά στην εύκρατη χώρα μας. Kαι τα λουλούδια θα κρύψουν την ασχήμια της καθημερινότητάς μας. Kάτι είναι κι αυτό.

Η εικόνα από το αυτοκίνητο αλλάζει συνεχώς. Σαρωνικός, Kορινθιακός. Θάλασσα πότε αριστερά πότε δεξιά. Φτάνεις στην καταπληκτική γέφυρα Pίου-Aντιρρίου που θυμίζει ότι ζεις στην Eυρώπη. Aκολουθούν οι στροφές για το Mεσολόγγι. O Eύηνος. O Aχελώος. Mικρο-ομίχλες. Aπέραντη σιωπή. H γνωστή βροχή κατά τόπους. Xειμώνας είναι. Ήλιος στην Aμφιλοχία. O Aμβρακικός κόλπος αναμφισβήτητα κρύβει ομορφιές. Mια διαφορετική Eλλάδα. Tα αρχαία της Hπείρου και τα νεότερα μνημεία της ιστορίας της έχουν πάρει τη θέση τους στον πολιτισμό μας. H Nικόπολις εντυπωσιάζει. H Δωδώνη μαγεύει. Tα Γιάννενα έχουν στρώσει αρκετά. Tείχη, παλαιά πόλις, τα μουσεία τους, το νησάκι, η λίμνη. Tα χωριά πλάι στα βουνά. Tο Mπιζάνι.

Τα παραθαλάσια μέρη της Hπείρου με τα ξεχασμένα λιμανάκια της και τα ερειπωμένα κεντράκια θυμίζουν χαμένο παράδεισο. Iδίως στις ακτές του Iονίου. Oι μικρο-πλημμύρες που βλέπεις δεξιά και αριστερά σε κάνουν να νομίζεις ότι διασχίζεις λιμνοθάλασσες. Tα φουσκωμένα ποτάμια δεν είναι λίγα: Λούρος, Άραχθος, Aχέροντας, Kαλαμάς, Aώος, Bοϊδομάτης, Σαραντάπορος κ.ά. Ήπειρος είναι αυτή. Tο ίδιο και οι άπειρες βουνοκορφές της. Xιόνια σχεδόν σε όλες. Tζουμέρκα, Δωδώνη, οροσειρά της Πίνδου. Σμόλικας. O Γράμμος πιο πάνω. Ψάχνεις για ανθρώπους στα μέρη αυτά. Bρέχει κιόλας. Eυτυχώς τα βενζινάδικα σου θυμίζουν κάπως Eυρώπη και τα καρφιτσωμένα χωριά στις πλαγιές των βουνών σε γεμίζουν ελπίδες. Έστω για τουρισμό.

ΛΑΖΑΡΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΙΔΗ: Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

13.3.15 εφημερίδα: Θα συνεχίσουμε έτσι με τα κολυβογράμματα; Το ορθόν: τα κολλυβογράμματα. Είναι περίεργο πώς στην σύνθετη λέξη επέδρασαν τα κόλλυβα, ενώ ορθό και το λογικό είναι ότι το α' συνθετικό της λέξεως κολλυβογράμματα είναι η λέξη κολοβός. Κολοβά γράμματα = λίγα, ελλιπή, ανεπαρκή. (π.χ. με κολλυβογράμματα είχε γίνει ιερέας ή δάσκαλος). Το κολοβό πουλί = χωρίς ουρά. Μεταφορικά: φίδι κολοβό = ύπουλος άνθρωπος, καταχθόνιος.

21/8/15

"Pictures at an exhibition"...




από την έκθεση ζωγραφικής
της Μερόπης Σωτηροπούλου-Μάγγελ στο Βαφοπούλειο

(Aπόσπασμα από την ομιλία του κ. Νώντα Τσίγκα στα εγκαίνια της έκθεσης στις 18.4.2015)


[...] Μια επίσκεψη στον Κρανιώνα και τα υπόλοιπα χωριά των Κορεστείων. Εκεί όπου αργοσβήνουν μέσα σε γήινα χρώματα τα μαραμένα Βαλκάνια. Πήλινα θαρρείς τα σπίτια και ραγισμένα. Συνομιλίες με έργα συγγραφέων της πόλης. Το φως ασθενικό, εσπερινό, χαμηλωμένο. «Φως αθέριστο» κατά τον εξαιρετικό Ηλία Παπαμόσχο.

Μαυροντυμένες γυναίκες με σταυρωμένα χέρια στις ποδιές στα πεζούλια. Η επιτομή  της υπομονής αλλά και της λυτρωτικής απουσίας κάθε εγωϊσμού. Σκηνικό εγκατάλειψης. Άχρηστευμένα τ’ αλέτρια και τα γεωργικά εργαλεία. Παχνιά χωρίς τα ζωντανά. Κάρα ξεχαρβαλωμένα. Σπίτια που βουλιάζουν αργά στο χώμα σαν να γονατίζουν. Ύστερα καταρρέοντας να επιστρέφουν σ’ αυτό τα δανεικά συστατικά τους: Τη λάσπη, το ξύλο, την πέτρα, το κεραμίδι.

Λόγος & Αντίλογος

Παρά την αξίαν…

Ανήκει και κατατάσσεται στην κατηγορία του πολύ μικρού, ουτιδανού, όποιος με την απαιδεία του και την ασέβειά του προς την Εκκλησία, ειρωνεύεται και εκφράζεται με θράσος αρνητικά για τα κατηχητικά σχολεία, (και μάλιστα από κάποια θέση στην κοινωνία). Από την πείρα της ζωής, γνωρίζω πλείστες περιπτώσεις, φίλους και γνωστούς -προσωπικότητες- αλλά και οικογένειες λαμπρές και επιτυχημένες στην ελληνική κοινωνία, των οποίων τα παιδιά προήρχοντο από τα κατηχητικά σχολεία.

Περί ακινήτων δημόσιων φορέων

Η νέα ελληνική κυβέρνηση, που προέκυψε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, δίνει συνεχώς μάχες για την οικονομική ανάταξη της χώρας, για προάσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και για την στήριξη ιδιαίτερα των οικονομικά ευάλωτων πολιτών. Μάχες, τόσο στο εσωτερικό, απέναντι σε οικονομικά και δημοσιογραφικά κατεστημένα, όσο και στο εξωτερικό, απέναντι σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εκφράζονται στην ΕΕ και στην ευρωζώνη.

20/8/15

ΟΔΟΣ: Δημόσια «επίπληξη»




Με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο ο Σύνδεσμος Ελλήνων Γουνοποιών (ΣΕΓ) επιχειρεί να αναγορευθεί σε πολιτικό εκφραστή της Καστοριάς. Υπενθυμίζοντας ευσχήμως την αντίστοιχη επιρροή του, λόγω γνωριμιών, φιλιών και βεβαίως κοινωνικό-οικονομικού επιπέδου. 

Πιο συγκεκριμένα, με δυο επιστολές του (μια για τον καθένα) που απηύθυνε στους περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας κ. Θεόδωρο Καρυπίδη και τον δήμαρχο Καστοριάς κ. Ανέστη Αγγελή, ο ΣΕΓ εκφράζει την δυσφορία του, για τον λόγο ότι «για πρώτη φορά» «ύστερα από 5 χρόνια» τόσο η περιφέρεια όσο και ο δήμος Καστοριάς όχι μόνο δεν εκπροσωπήθηκαν με «περίπτερα», αλλά ούτε και ανέθεσαν την εκπροσώπησή τους σε απεσταλμένο, ή εκπρόσωπο για επίσημη αντιπροσώπευση.

Μάλιστα ο ΣΕΓ στις επιστολές,  περιλαμβάνει και ένα κατάλογο διασήμων και επισήμων επισκεπτών της εκθέσεως που πραγματοποίησε στην Αθήνα πρόσφατα, σε μια μορφή «καζούρας» στους παραλήπτες της απορίας και διαμαρτυρίας τους.

Αντί ο ίδιος ο ΣΕΓ να αναθεωρήσει τις, επιβαρυντικές για το γενικό καλό, εμμονές ορισμένων μελών του σχετικά με την απαγωγή της γούνας από την Καστοριά και τα παραδοσιακά κέντρα παραγωγής και την μεταφορά της οπουδήποτε αλλού με βάση το ιδιοτελές τους συμφέρον.